برخى مورخين عرب و غير عرب مدعيند كه : مسلمانان در جنگ خود با روميها در آن نبرد هواپيمايى ساختند كه پس از پرواز خلبان آن ، سرنگون شد و از ميان رفت . گروهى ديگر از نويسندگان بر آنند كه كارگزار بيزانس هواپيمايى را براى گريز از لشكريان عرب كه قسطنطنيه را به محاصره درآورده بودند ، به كار گرفت و وقتى اسرار اين هواپيما به دست اعراب افتاد مانند آن را ساختند و با آن به پرواز درآمدند ولى پس از طى مسافتى كه نزديك بود به هدف خود نايل آيد ، در « به سفر » سرنگون شد . در هر صورت ، متون تاريخى ، شركت امام حسين ( ع ) در آن نبرد را تأكيد نمىكنند و اين درست است نه به خاطر آنكه برخى از كسانى كه حقيقت اهل بيت ( ع ) را درك نكرده‌اند چنين توجيه مىكنند كه فرمانده نبرد يزيد بن معاويه بود و معاويه آن را ترتيب داده بود زيرا اهل بيت ( ع ) آنچنان كه تاريخ سرشار از فداكارى آنها تأكيد دارد اعم از آنكه فرمانده و كارگزار صالح يا فاسد باشد در راه اسلام ، فداكارانه عمل مىكردند و جان بر كف عمل مىكردند بلكه دليلش آن بود كه امام حسين چندان تماسى با معاويه نداشت و نشانه‌اى از آن نيست كه او طى حكومت معاويه ، به شام رفت و آمد كرده باشد و اگر شركت امام حسين به عنوان يك سرباز در ارتشى كه يزيد بن معاويه آن را فرماندهى مىكرد صحت داشت دستگاه تبليغاتى امويها به تمام وسايل آن را پخش مىكرد و بر هيچ يك از مورخين ، پنهان نمىماند حال آنكه بيشتر آنان او را جزو شركت كنندگان در آن نبرد ، بشمار نياورده‌اند و جز ابن كثير و ابن عساكر آنچنان كه گفتيم ، او را جزو شركت كنندگان ، قلمداد نكرده‌اند و تنها ادعاى اينان براى اثبات موضوعى از اين دست كافى نيست اگر بىتوجهى و عدم ذكر بيشتر مورخين نيز مادام كه قرينه و زمينه‌هايى آن را تأييد نكند ، نمىتوان دليلى بر عدم شركت وى باشد .